Wie kiest voor een gezichtsimplantaat, wil doorgaans dat het resultaat bij zijn gezicht past. Natuurlijk ogende gezichtsimplantaten vereisen echter meer dan alleen de juiste implantaatgrootte. Een kin die van opzij mooi in verhouding lijkt, kan van voren te smal ogen. En een kaakimplantaat dat precies op het bot aansluit, kan onder een dunne huid toch een zichtbare rand veroorzaken. De grootte van het implantaat zegt dus niet alles.
Arroyo en collega’s onderzochten hoe de stand van de kin zich verhoudt tot de rest van het gezicht. Mommaerts beschreef de planning van kaakimplantaten op maat. Recenter onderzoek besteedt ook aandacht aan de randen van implantaten en de overgang naar de bestaande gezichtscontouren. [1] [2] [3]
De belangrijkste punten
- Een natuurlijk resultaat hangt af van de gezichtsverhoudingen en de bestaande botstructuur. Groter is niet automatisch beter.
- Projectie naar voren, breedte en verticale hoogte beïnvloeden het gezicht elk op een andere manier. Daarom moet het ontwerp vanuit meerdere hoeken worden beoordeeld.
- Vloeiende overgangen aan de implantaatranden en de dikte van de omliggende weefsels bepalen mede of een implantaat zichtbaar of voelbaar wordt.
- Een natuurlijk gezicht is niet volmaakt symmetrisch. De gewenste correctie hangt af van de anatomie en de persoonlijke doelen.
Gezichtsverhoudingen zijn belangrijker dan de grootte

De projectie van de kin in verhouding tot het gezicht
Met kinprojectie wordt bedoeld hoe ver de kin naar voren uitsteekt. Arroyo en collega’s bespraken verschillende methoden om de stand van de kin te beoordelen ten opzichte van de lippen en het gezichtsprofiel. Hun overzicht laat zien waarom een kinvergroting altijd in samenhang met de bestaande gezichtsverhoudingen moet worden bekeken. [1]
Een groter implantaat kan goed passen bij een terugliggende kin, maar bij iemand met een al prominente kin juist voor te veel projectie zorgen. Voor implantaten van de jukbeenderen en kaak geldt hetzelfde.
Er bestaat geen standaardmaat die bij iedereen een natuurlijk resultaat oplevert. Het ontwerp moet aansluiten bij het bestaande bot en de omliggende gelaatstrekken. [1] [2]
FacialNexus brengt patiënten in contact met een onafhankelijke implantaatontwerper en een chirurg om deze afwegingen te bespreken.
Projectie, breedte en hoogte veranderen het gezicht op verschillende manieren

Wat je op een vooraanzicht of profielfoto niet altijd ziet
Extra projectie naar voren heeft vooral invloed op het profiel. Meer breedte verandert de contour van het gezicht van voren, terwijl een verlenging bij de kaakhoek de onderrand van het gezicht kan beïnvloeden. Bij het ontwerpen van kaakimplantaten op maat kunnen deze afmetingen afzonderlijk worden aangepast. [2] [4]
Mommaerts beschreef hoe bij de planning van kaakimplantaten rekening wordt gehouden met de kaakhoek, kin en aangrenzende kaakrand. De gewenste vorm wordt afgestemd op de anatomie van de patiënt en niet op één afzonderlijke maat. [2]
Stel dat een kin vooral meer projectie naar voren nodig heeft, maar al breed genoeg is. Als het implantaat de kin tegelijkertijd verbreedt, kan dat een heel ander uiterlijk opleveren dan bedoeld. Bij een andere patiënt is juist extra breedte wenselijk, zonder veel aanvullende projectie.
Ook het driekwartaanzicht is belangrijk. Daarop is goed te zien hoe de kin overgaat in de kaak en hoe de jukbeencontour naar de zijkant van het gezicht verloopt.
Rios en collega’s gebruikten driedimensionale gezichtsfotografie om veranderingen te beoordelen na een kaakhoekvergroting met implantaten op maat bij patiënten die ook een kaakstandoperatie ondergingen. Dit laat zien hoe de uiteindelijke contour vanuit meer perspectieven kan worden beoordeeld dan alleen het profiel. [5]
Patiënten kunnen de ontwerper en chirurg vragen om het voorgestelde implantaat vooraf van voren, van opzij en in driekwartaanzicht te bekijken.
Lees ook meer over de kaak- en kinimplantaten van FacialNexus.
Ook de randen van een implantaat bepalen het resultaat
Een vloeiende overgang naar het bestaande bot
Een implantaat voegt op een bepaalde plaats volume toe, maar dat extra volume moet ergens overgaan in het omliggende bot. Bij een abrupte overgang kan onder de huid een zichtbare verdikking of voelbare rand ontstaan.
In een onderzoek uit 2026 onder 31 patiënten met op maat gemaakte PEEK-implantaten voor het middengezicht beschreven Wang en collega’s hoe zij de buitenranden lieten uitlopen tot ongeveer 0,5 à 1,0 millimeter. Daarmee wilden zij voelbare randen en zichtbare hoogteverschillen beperken. [3]
De gemiddelde follow-up bedroeg 8,3 maanden. Op basis van dit onderzoek kan dus niet worden geconcludeerd dat dun uitlopende randen bij iedere patiënt contourproblemen voorkomen.
Bij het ontwerp gaat het daarom niet alleen om het dikste deel van het implantaat. Ook de plaats waar het begint, de aansluiting op het bot en de hoeveelheid weefsel die de randen bedekt, verdienen aandacht.
De dikte van huid en andere weefsels maakt verschil
Wat een 3D-model van de schedel niet laat zien
De zichtbare gezichtscontour wordt niet alleen bepaald door het bot, maar ook door de huid, het vetweefsel en de spieren die eroverheen liggen.
Gomez en collega’s onderzochten met CBCT-scans de dikte van het zachte weefsel rond de kin bij 385 volwassenen. Zij vonden verschillen die samenhingen met het gezichtstype, het geslacht en de onderzochte plaats. De onderzoekers adviseerden om het zachte weefsel van de kin vóór relevante kaakchirurgische ingrepen individueel te beoordelen. [6]
Dat is ook bij implantaten van belang. Als de weefsellaag dun is, bestaat er meer kans dat de contour of rand van het implantaat zichtbaar of voelbaar wordt. Klinische richtlijnen wijzen erop dat de beschikbare weefselbedekking moet meewegen bij de keuze van de implantaatgrootte. [4]
Dikker weefsel kan sommige verschillen in de onderliggende vorm verhullen, maar maakt het uiteindelijke uiterlijk niet volledig voorspelbaar.
Seifeldin en collega’s onderzochten daarnaast hoe het zachte weefsel reageert op twee technieken om de kin chirurgisch naar voren te verplaatsen. Dat onderzoek ging over een genioplastiek, niet over een kinimplantaat. De uitkomsten kunnen daarom niet rechtstreeks worden gebruikt om de zichtbare verandering na plaatsing van een implantaat te voorspellen. [7]
De chirurg moet de beschikbare weefselbedekking dus altijd samen beoordelen met de voorgestelde afmetingen van het implantaat.
Een natuurlijk gezicht hoeft niet perfect symmetrisch te zijn
Twee identieke gezichtshelften zijn niet altijd het doel
Vrijwel ieder gezicht vertoont enige asymmetrie. Dat is op zichzelf heel normaal.
Zaidel en Deblieck vergeleken foto’s van echte gezichten met digitaal gemaakte, volmaakt symmetrische versies. De deelnemers beoordeelden de natuurlijke gezichten als aantrekkelijker dan de kunstmatig symmetrische beelden. [8]
Dit onderzoek ging over de waarneming van gezichten, niet over implantaatoperaties. Het laat dus niet zien hoeveel asymmetrie moet worden gecorrigeerd of welk chirurgisch resultaat het natuurlijkst zal ogen.
Een implantaat op maat kan wel een duidelijk verschil in de botstructuur corrigeren. Zo kan de ene kaakhoek meer verbreding nodig hebben dan de andere.
Mommaerts beschreef technieken voor het ontwerpen van implantaten bij een asymmetrische kaaklijn, waaronder het digitaal spiegelen van de ene gezichtshelft om het ontwerp van de andere kant te ondersteunen. [2]
Voordat een correctie wordt voorgesteld, moet de chirurg vaststellen of de zichtbare asymmetrie voortkomt uit het bot, de zachte weefsels of een combinatie daarvan. Vervolgens kan de ingreep worden afgestemd op de anatomie en wensen van de patiënt.
Gezichtsimplantaten op maat of standaardimplantaten?
Wanneer een 3D-ontwerp voordelen biedt
Standaardimplantaten hebben vooraf bepaalde vormen en kunnen geschikt zijn om een plaatselijk volumetekort te corrigeren. Bij een ingewikkeldere anatomie zijn soms aanpassingen nodig die met een standaardvorm lastig te realiseren zijn.
Wang en collega’s beschreven de beperkingen van het combineren van meerdere standaardimplantaten in aangrenzende delen van het middengezicht. Op de overgang tussen die implantaten kunnen onregelmatigheden ontstaan. Hun aanpak met implantaten op maat was bedoeld voor volumetekorten die meerdere aangrenzende gebieden betroffen. [3]
Bij een implantaat op maat wordt de vorm ontworpen aan de hand van de bestaande botstructuur. De ontwerper kan dikte, breedte en contour aan beide kanten afzonderlijk aanpassen.
Anabtawi en collega’s beschreven PEEK-implantaten op maat die met elkaar verbonden konden worden om aangezichtsafwijkingen te behandelen. Het onderzoek omvatte tien patiënten en gebruikte ontwerpen met meerdere op elkaar aansluitende onderdelen, afgestemd op de anatomische en chirurgische eisen. [9]
Voor de driedimensionale planning leveren CT- of CBCT-scans de informatie waarmee een digitaal model van het aangezichtsskelet wordt gemaakt. Op basis daarvan kan het implantaat worden ontworpen. [2] [9]
Dat geeft meer controle over de beoogde vorm, maar biedt geen garantie dat het uiteindelijke uiterlijk precies overeenkomt met het digitale ontwerp.
FacialNexus verzorgt het contact met een onafhankelijke implantaatontwerper en chirurg. De chirurg beoordeelt of het voorgestelde ontwerp medisch verantwoord is.
Lees ook hoe gezichtsimplantaten op maat worden ontworpen.
Het implantaat moet tijdens de operatie precies worden geplaatst
Zelfs een zorgvuldig ontworpen implantaat kan een ongewenste contour opleveren als het verschuift of niet op de juiste plaats wordt aangebracht.
Rojas en collega’s onderzochten complicaties bij gezichtsimplantaten van siliconen en poreus polyethyleen. Infecties en verschuivingen kwamen vaker voor bij de siliconenimplantaten, terwijl problemen met een te opvallende contour vaker voorkwamen bij poreus polyethyleen. Deze bevindingen gelden voor de onderzochte materialen en kunnen niet zonder meer worden toegepast op alle gezichtsimplantaten. [10]
De chirurg moet vooraf de geplande positie, de bevestiging en de omliggende anatomie beoordelen.
Onderzoek naar implantaten op maat beschrijft hoe digitale planning wordt gebruikt om de vorm en bevestigingspunten vast te leggen. Sommige ontwerpen bestaan uit in elkaar passende onderdelen, zodat het implantaat ook bij beperkte operatieruimte of een ontwerp met meerdere segmenten kan worden geplaatst. [2] [9]
Ondanks een nauwkeurige voorbereiding blijft het een chirurgische ingreep. De uiteindelijke contour hangt af van de plaatsing, de bedekking door zacht weefsel en het genezingsproces.
Bij het vormgeven van de kaaklijn kunnen kleine verschillen in de positie van de kaakhoek of in de overgang langs de onderkaakrand zichtbaar doorwerken in het resultaat. Daarom moeten ontwerp en operatie als één geheel worden beschouwd. [2] [10]
Conclusie
Of een gezichtsimplantaat er natuurlijk uitziet, hangt vooral af van de verhouding tussen de gewenste vergroting en de bestaande anatomie. De grootte van het implantaat is daarbij maar één van de factoren.
Voor de operatie moeten de onafhankelijke ontwerper en de chirurg de voorgestelde verhoudingen, randen en contouren vanuit meerdere hoeken beoordelen. Ook de dikte van de zachte weefsels, eventuele asymmetrie en de beoogde plaatsing spelen een rol.
Wie meer wil weten, kan contact opnemen met FacialNexus. Het team kan patiënten in contact brengen met een onafhankelijke implantaatontwerper en chirurg. De medische beoordeling en behandeling blijven de verantwoordelijkheid van de chirurg.
Veelgestelde vragen
Zien kleinere gezichtsimplantaten er altijd natuurlijker uit?
Nee. De juiste grootte hangt af van de bestaande anatomie en de gewenste verandering. Arroyo en collega’s beschrijven verschillende manieren om de kinprojectie te beoordelen in verhouding tot het gezicht, in plaats van uit te gaan van één ideale implantaatmaat. [1]
Kunnen de randen van een gezichtsimplantaat zichtbaar zijn?
Ja. Bij een dunne laag zacht weefsel is de kans groter dat een implantaat zichtbaar of voelbaar wordt. Wang en collega’s beschreven hoe zij de randen van PEEK-implantaten op maat dun lieten uitlopen om abrupte overgangen te beperken. [3] [4]
Kunnen implantaten op maat ongelijke kaakhoeken corrigeren?
Ja. Indien nodig kan voor iedere kaakhoek een andere vorm of afmeting worden ontworpen. Mommaerts beschreef hiervoor onder meer digitale spiegeltechnieken. De chirurg moet eerst nagaan of het verschil wordt veroorzaakt door het bot, de zachte weefsels of beide. [2]
Komt een 3D-voorbeeld precies overeen met het uiteindelijke resultaat?
Nee. Met digitale planning kunnen de beoogde vorm en positie van het implantaat worden vastgelegd, maar het uiterlijk na de operatie hangt ook af van de zachte weefsels, de plaatsing en de genezing. Onderzoek naar de zachte weefsels van het gezicht en computergestuurd implantaatontwerp laat zien waarom een digitaal model geen exacte voorspelling van het eindresultaat is. [3] [6] [7]
References
- Arroyo HH, Olivetti IP, Lima LFR, Jurado JRP. Clinical evaluation for chin augmentation: literature review and algorithm proposal. Braz J Otorhinolaryngol. 2016;82(5):596-601. doi:10.1016/j.bjorl.2015.09.009.[↩][↩][↩][↩]
- Mommaerts MY. Guidelines for patient-specific jawline definition with titanium implants in esthetic, deformity, and malformation surgery. Ann Maxillofac Surg. 2016;6(2):287-291. doi:10.4103/2231-0746.200325.[↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩]
- Wang X, Wu S, Wang M, Wu T, Zheng X, Li F, et al. Integrated polyetheretherketone patient-specific implants for multi-subunit midface concavity: a retrospective case series. Front Surg. 2026;13:1868881. doi:10.3389/fsurg.2026.1868881.[↩][↩][↩][↩][↩]
- Trillo G, Smith KD. Facial implants. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2026. Updated December 1, 2025.[↩][↩][↩]
- Rios O, Pradel R, Pradel J, Lerhe B, Savoldelli C. Jawline improvement using patient-specific angle implants with virtual planning in orthognathic surgery. J Craniomaxillofac Surg. 2025;53(5):507-515. doi:10.1016/j.jcms.2025.01.024.[↩]
- Gomez Y, Zamora N, Tarazona B, Bellot-Arcís C, Paredes-Gallardo V. Cross-sectional human study of soft tissue chin (STC) thickness in adult patients in relation to sex, facial pattern and skeletal class. J Craniomaxillofac Surg. 2017;45(8):1205-1211. doi:10.1016/j.jcms.2017.04.002.[↩][↩]
- Seifeldin SA, Shawky M, Nouman SMH. Soft tissue response after chin advancement using two different genioplasty techniques: a preliminary technical comparative study. J Craniofac Surg. 2014;25(4):1383-1388. doi:10.1097/SCS.0000000000000863.[↩][↩]
- Zaidel DW, Deblieck C. Attractiveness of natural faces compared to computer constructed perfectly symmetrical faces. Int J Neurosci. 2007;117(4):423-431. doi:10.1080/00207450600581928.[↩]
- Anabtawi M, Thomas M, Lee NJ. The use of interlocking polyetheretherketone (PEEK) patient-specific facial implants in the treatment of facial deformities: a retrospective review of ten patients. J Oral Maxillofac Surg. 2021;79(5):1145.e1-1145.e9. doi:10.1016/j.joms.2020.12.009.[↩][↩][↩]
- Rojas YA, Sinnott C, Colasante C, Samas J, Reish RG. Facial implants: controversies and criticism. A comprehensive review of the current literature. Plast Reconstr Surg. 2018;142(4):991-999. doi:10.1097/PRS.0000000000004765.[↩][↩]