A plastic surgeon examining patients face before facial implant.

De vraag komt vaak terug bij PEEK versus titanium gezichtsimplantaten: welk materiaal is beter? Op basis van de huidige literatuur is daar geen eenduidige winnaar in aan te wijzen. Custom craniofaciale implantaten kunnen van beide materialen worden gemaakt, maar PEEK en titanium verschillen duidelijk in mechanische eigenschappen, biologische interactie met bot en hun gedrag op medische beeldvorming. [1] [2]

PEEK is minder stijf en radiolucent, terwijl titanium aanzienlijk stijver is en een goed gedocumenteerd vermogen tot osseointegratie heeft. Een systematische review uit 2026 concludeerde daarom dat de materiaalkeuze vooral moet worden afgestemd op de anatomische locatie, de behoefte aan beeldvorming en eventuele toekomstige revisies, en niet alleen op een algemene voorkeur voor één materiaal. [1] [2]

FacialNexus helpt mensen die custom PEEK-gezichtsimplantaten overwegen door hen in contact te brengen met een onafhankelijke implantaatontwerper en een gekwalificeerde chirurg. Samen kunnen zij beoordelen welk materiaal en welk ontwerp het beste aansluiten bij de anatomie en het behandeldoel.

Belangrijkste punten

  • Zowel PEEK- als titaniumimplantaten kunnen op basis van driedimensionale anatomische gegevens als custom implantaat worden ontworpen en vervaardigd.
  • PEEK heeft een lagere stijfheid en dichtheid dan titanium. Titanium is stijver en heeft een goed gedocumenteerde osseointegratie.
  • Onbewerkt PEEK heeft een beperkte biologische activiteit. Oppervlaktemodificaties worden onderzocht om de interactie met bot en zacht weefsel te verbeteren.
  • Een systematische review uit 2026 vond geen statistisch significant verschil tussen PEEK en titanium voor totale complicaties, infecties, verwijdering van implantaten of genezingsgerelateerde complicaties.
  • Bij de materiaalkeuze moeten onder meer de anatomie, eisen aan medische beeldvorming en de mogelijkheid van latere revisie worden meegenomen.

Wat zijn PEEK en titanium?

Twee verschillende implantaatmaterialen

PEEK staat voor polyetheretherketone. Het is een hoogwaardige thermoplastische kunststof die wordt gebruikt in de mond-, kaak- en aangezichtschirurgie. Het materiaal heeft een relatief lage elasticiteitsmodulus, is radiolucent, heeft een goede weerstand tegen vermoeiing en wordt toegepast voor patiëntspecifieke reconstructies. [2]

Titanium is een metaal dat al lange tijd in de craniofaciale chirurgie wordt gebruikt vanwege de sterkte, corrosiebestendigheid en biocompatibiliteit. Ook titanium wordt gebruikt voor custom implantaten van bijvoorbeeld de kaaklijn. [2] [3]

Met beide materialen kunnen implantaten via computerondersteund ontwerp en productie worden aangepast aan de individuele anatomie. De materiaaleigenschappen verschillen, maar in beide gevallen moet het implantaat worden ontworpen op basis van de anatomie en de gewenste correctie. [3] [4]

Sterkte, stijfheid en gewicht

Een plat vector-staafdiagram over PEEK versus titanium gezichtsimplantaten dat de stijfheid van menselijk corticaal bot, PEEK en titanium vergelijkt en laat zien dat titanium aanzienlijk stijver is.
Een van de belangrijkste mechanische verschillen is stijfheid. PEEK bootst de natuurlijke elastische eigenschappen van menselijk bot na, terwijl een titaniumlegering aanzienlijk stijver is.

PEEK is minder stijf dan titanium

Een belangrijk verschil tussen beide materialen is de stijfheid. In een review uit 2026 werd voor PEEK een elasticiteitsmodulus van ongeveer 3-4 GPa genoemd, tegenover ongeveer 110 GPa voor een titaniumlegering. Ter vergelijking: voor corticaal bot werd in dezelfde review ongeveer 14 GPa genoemd. [2]

PEEK heeft ook een lagere dichtheid. De review rapporteerde ongeveer 1,3 g/cm³ voor PEEK en 4,5 g/cm³ voor titaniumlegering. Bij hetzelfde volume is een PEEK-implantaat daardoor lichter dan een titaniumimplantaat. [2]

De hogere stijfheid van titanium biedt veel mechanische stevigheid, terwijl het elastische gedrag van PEEK dichter bij dat van bot ligt dan dat van titanium. Geen van beide eigenschappen betekent automatisch dat één materiaal voor ieder gezichtsimplantaat de betere keuze is. [1] [2]

Wie custom PEEK-gezichtsimplantaten overweegt, kan via FacialNexus in contact komen met een onafhankelijke ontwerper en chirurg om te bespreken of dit materiaal past bij de gewenste correctie.

Interactie met bot en weefsel

Een gesplitst vlak vectordiagram dat de integratie van botcellen vergelijkt tussen PEEK- en titanium-gezichtsimplantaten. De cellen hechten zich stevig aan een titaniumoppervlak, terwijl ze tegen een glad, inert standaard PEEK-oppervlak rusten.
Een gesplitst vlak vectordiagram dat de integratie van botcellen vergelijkt tussen PEEK- en titanium-gezichtsimplantaten. De cellen hechten zich stevig aan een titaniumoppervlak, terwijl ze tegen een glad, inert standaard PEEK-oppervlak rusten.

Titanium heeft een goed gedocumenteerde osseointegratie

Titanium kan zich biologisch goed met bot verbinden. Dit vermogen tot osseointegratie is een van de belangrijke materiaaleigenschappen die in vergelijkingen tussen PEEK en titanium worden genoemd. [1] [2]

Custom titaniumimplantaten kunnen bovendien worden ontworpen met poreuze structuren aan de zijde die contact maakt met het bot. In richtlijnen voor titanium kaaklijnimplantaten werden dergelijke structuren beschreven, waarbij in preklinisch onderzoek botvorming in poreuze kanalen werd waargenomen. [3]

Standaard PEEK heeft een beperkte bioactiviteit

Standaard PEEK is relatief bio-inert en bevordert van nature geen sterke botaanhechting. Daarom worden onder meer hydroxyapatiet- en titaniumcoatings, plasmabehandelingen en andere oppervlaktemodificaties onderzocht om de biologische reactie van bot en zacht weefsel te verbeteren. [2] [5] [6]

Een review uit 2023 beschreef een verbeterde binding met bot en zacht weefsel in laboratoriumonderzoek en kleine diermodellen, maar benadrukte dat klinische studies met langere follow-up nodig zijn. [5]

Een andere review uit 2024 analyseerde 32 publicaties met in totaal 194 patiënten. De auteurs merkten op dat zij in de onderzochte literatuur geen klinische studies vonden waarin oppervlaktemodificeerd PEEK specifiek bij chirurgie van het aangezichtsskelet was beoordeeld. [6]

In een studie uit 2023 met 28 patiënten werden bij drie patiënten CT-scans beoordeeld waarop botvorming rondom traditionele PEEK-implantaten en botingroei in vooraf ontworpen openingen werd gezien. Deze kleine voorlopige bevindingen tonen echter niet aan dat standaard PEEK op dezelfde manier osseointegreert als titanium. [7]

Fixatie en plaatsing

Beide materialen kunnen met schroeven worden gefixeerd

Custom gezichtsimplantaten kunnen worden ontworpen met voorzieningen voor fixatie. In publicaties over PEEK worden schroeffixaties beschreven, terwijl richtlijnen voor titanium kaaklijnimplantaten aanbevelingen bevatten voor schroefgaten en het eventueel opdelen van het implantaat in meerdere segmenten. [3] [6]

Voor titanium kaaklijnimplantaten werd onder meer geadviseerd om per segment minimaal twee schroefgaten te plannen. Ook moet bij de fixatie rekening worden gehouden met belangrijke anatomische structuren, zoals de nervus alveolaris inferior, en met de chirurgische toegang tot het implantaat. [3]

De manier van fixeren hangt dus niet alleen af van het materiaal, maar ook van het implantaatontwerp, de anatomische locatie en de gekozen operatietechniek.

Via FacialNexus kunnen mensen die custom PEEK-implantaten overwegen in contact komen met specialisten die vorm, positie en fixatie op de individuele anatomie afstemmen.

CT- en MRI-beeldvorming

PEEK en titanium gedragen zich anders op CT

PEEK is radiolucent, terwijl titanium radiopaak is en beeldartefacten kan veroorzaken. [2]

In een experimentele studie uit 2023 werden één titaniumimplantaat en twaalf polymeerimplantaten vergeleken in een menselijke schedel tijdens CT-beeldvorming van het middengezicht. Titanium en polymeren met hydroxyapatiet veroorzaakten meer streepartefacten dan de andere onderzochte polymeren. De algemene beeldkwaliteit was iets beter bij de polymeerimplantaten dan bij titanium. [8]

Voor zogeheten blooming-artefacten werd in die studie geen statistisch significant verschil tussen de materialen gevonden. Omdat het om een experimenteel reconstructiemodel van het middengezicht ging, kunnen deze bevindingen niet zonder meer worden vertaald naar elk type gezichtsimplantaat. [8]

MRI-artefacten hangen ook af van de scaninstellingen

Een fantoomstudie onderzocht PEEK- en titaniumimplantaten in schedelmodellen bij MRI-scanners van 1,5 en 3 tesla. De ernst van artefacten hing af van het implantaatmateriaal, de grootte van het implantaat en de veldsterkte. Bij 3 tesla waren de artefacten groter. [9]

Onder de onderzochte omstandigheden verbeterde de visualisatie bij bepaalde Turbo Spin Echo-sequenties met vetonderdrukking. Dit was echter geen klinische studie naar esthetische gezichtsimplantaten.

Custom 3D-ontwerp met beide materialen

Zowel PEEK als titanium kan patiëntspecifiek worden ontworpen

Driedimensionale planning is met beide materialen mogelijk.

Een studie uit 2020 met 15 patiënten gebruikte custom PEEK-implantaten voor acht reconstructies van de kaakhoek en zeven fronto-orbitale reconstructies. Na de operatie werden onder meer volume en asymmetrie beoordeeld met driedimensionale beeldvorming. [4]

Een studie uit 2016 beschreef computerondersteund ontworpen titaniumimplantaten voor vergroting van de kaakhoek en onderrand van de onderkaak, waaronder correcties van asymmetrie. [3]

In een andere studie met tien patiënten werden onderling aansluitende, 3D-gefreesde PEEK-implantaten gebruikt. Bij negen patiënten was de planning gebaseerd op cone-beam CT en bij één patiënt op conventionele CT. [10]

Voor beide materialen zijn dus toepassingen beschreven waarbij het implantaat specifiek voor de anatomie van de patiënt wordt ontworpen.

FacialNexus kan het contact coördineren met een onafhankelijke implantaatontwerper en chirurg, zodat de keuze voor het materiaal samen met het 3D-ontwerp en het operatieplan kan worden besproken.

Infecties, blootligging en andere complicaties

Geen van beide materialen is vrij van complicaties

Een systematische review en meta-analyse uit 2026 onderzocht 29 studies met in totaal 392 patiënten en 543 custom gezichtsimplantaten. Daarvan waren 447 implantaten van PEEK en 96 van titanium. [1]

De samengevoegde complicatiepercentages waren als volgt:

UitkomstPEEKTitanium
Totale complicaties6,94%4,77%
Infectie1,51%0,33%
Verwijdering van implantaat0,73%0,00%
Genezingsgerelateerde complicaties2,61%2,54%

Voor geen van deze vier uitkomsten werd een statistisch significant verschil tussen PEEK en titanium gevonden. De auteurs concludeerden dat, na correctie voor mogelijke vertekening in de studies, geen duidelijke algemene superioriteit van één van beide materialen kon worden aangetoond. [1]

Die conclusie moet wel voorzichtig worden geïnterpreteerd. De review omvatte vooral kleine retrospectieve studies die verschilden in indicatie, anatomische locatie en duur van de follow-up. Het ging niet om een gerandomiseerde rechtstreekse vergelijking waarbij PEEK en titanium onder verder identieke omstandigheden werden geplaatst. [1]

Verwijdering en revisie

Heeft het materiaal invloed op een latere revisie?

Titanium en PEEK verschillen in hun biologische interactie met bot. Titanium kan osseointegreren, terwijl onbewerkt PEEK slechts een beperkte bioactiviteit heeft. [2] [6]

De systematische review uit 2026 vond vergelijkbare percentages voor implantaatverwijdering bij PEEK en titanium, maar onderzocht niet rechtstreeks hoe moeilijk of eenvoudig de chirurgische verwijdering van beide materialen is. De auteurs noemden eventuele toekomstige revisie wel als een factor die bij de materiaalkeuze moet worden meegewogen. [1]

Op basis van de huidige klinische vergelijking kan daarom niet worden geconcludeerd dat PEEK-implantaten in alle situaties gemakkelijker te verwijderen zijn dan titaniumimplantaten.

Welk materiaal past het best bij de situatie?

De anatomische locatie en het operatieplan zijn bepalend

De systematische review uit 2026 adviseert de materiaalkeuze af te stemmen op de anatomische locatie, de eisen aan medische beeldvorming en eventuele plannen voor latere revisie. Ook de mechanische belasting van het implantaat kan een rol spelen. [1]

De lagere stijfheid en radiolucentie van PEEK kunnen in bepaalde situaties voordelen bieden. In andere situaties kunnen juist de hoge sterkte en goed gedocumenteerde osseointegratie van titanium belangrijk zijn. Dit zijn materiaaleigenschappen en geen bewijs dat één van beide materialen consequent een beter esthetisch resultaat geeft. [1] [2]

Wie een custom PEEK- of titaniumimplantaat overweegt, moet die keuze daarom samen met de behandelend chirurg maken na beoordeling van de anatomie en het geplande behandeltraject.

FacialNexus kan het contact met een onafhankelijke implantaatontwerper en gekwalificeerde chirurg coördineren.

Conclusie

Is PEEK beter dan titanium voor gezichtsimplantaten? Niet per definitie. Beide materialen hebben duidelijke sterke en zwakke eigenschappen. PEEK is lichter, minder stijf en radiolucent. Titanium is stijver en heeft een goed gedocumenteerd vermogen tot osseointegratie.

Een meta-analyse uit 2026 vond geen statistisch significant verschil tussen PEEK en titanium wat betreft totale complicaties, infecties, verwijdering van implantaten en genezingsgerelateerde problemen. De beschikbare wetenschappelijke basis is echter nog beperkt en meer directe vergelijkende studies zijn nodig. [1]

De keuze voor een materiaal moet daarom worden afgestemd op de anatomie, de eisen aan beeldvorming, de mechanische belasting en de mogelijkheid van toekomstige revisie.

FacialNexus kan mensen in contact brengen met een onafhankelijke implantaatontwerper en chirurg en ondersteunen bij de niet-medische organisatie rond het traject. Medische beoordeling, materiaalkeuze, operatie en nazorg blijven de verantwoordelijkheid van de behandelend chirurg.

Veelgestelde vragen

Zijn PEEK-gezichtsimplantaten beter dan titaniumimplantaten?

Op basis van de huidige literatuur kan niet worden gesteld dat één materiaal in het algemeen beter is dan het andere. PEEK en titanium verschillen in mechanische eigenschappen en in de manier waarop zij zichtbaar zijn op medische beeldvorming. Een systematische review uit 2026 vond geen significant verschil in de belangrijkste complicatiepercentages tussen beide materialen. [1]

Osseointegreert PEEK op dezelfde manier als titanium?

Onbewerkt PEEK heeft een lage bioactiviteit. Titanium staat daarentegen bekend om zijn vermogen tot osseointegratie. Er worden wel oppervlaktemodificaties van PEEK onderzocht die in laboratoriumstudies de interactie met bot en zacht weefsel verbeteren. Klinische gegevens over dergelijke gemodificeerde PEEK-oppervlakken bij gezichtsimplantaten zijn nog beperkt. [2] [5] [6]

Welk implantaat veroorzaakt meer artefacten op CT- of MRI-scans?

In een experimentele CT-studie van het middengezicht veroorzaakten titanium en een polymeer met hydroxyapatiet meer streepartefacten dan drie andere onderzochte polymeren. [8]

Bij MRI bleek in een aparte fantoomstudie de mate van artefactvorming afhankelijk te zijn van het materiaal, de grootte van het implantaat, de veldsterkte en de gebruikte pulssequentie. [9]

Zijn PEEK-implantaten gemakkelijker te verwijderen dan titaniumimplantaten?

Dat kan op basis van de huidige klinische vergelijkingen niet met zekerheid worden gezegd. De systematische review uit 2026 onderzocht wel hoe vaak implantaten werden verwijderd, maar vergeleek niet rechtstreeks hoe moeilijk de revisiechirurgie bij PEEK en titanium was. [1]

References

  1. Steengaard RK, Ørholt M, Herly M, Vester-Glowinski PV, Kofod T. Complications after patient-specific implants for facial contouring and augmentation: a systematic review and meta-analysis. Plast Reconstr Surg Glob Open. 2026;14(7). doi:10.1097/GOX.0000000000007911.[↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩]
  2. Gedik B, Ayhan M, Cankaya AB, Erdem MA. PEEK in modern maxillofacial surgery: clinical applications, limitations and future opportunities. Br Dent J. 2026;241(1):31-35. doi:10.1038/s41415-026-9789-1.[↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩][↩]
  3. Mommaerts MY. Guidelines for patient-specific jawline definition with titanium implants in esthetic, deformity, and malformation surgery. Ann Maxillofac Surg. 2016;6(2):287-291. doi:10.4103/2231-0746.200325.[↩][↩][↩][↩][↩][↩]
  4. Saponaro G, Doneddu P, Gasparini G, Staderini E, Boniello R, Todaro M, et al. Custom made onlay implants in PEEK in maxillofacial surgery: a volumetric study. Childs Nerv Syst. 2020;36(2):385-391. doi:10.1007/s00381-019-04307-9.[↩][↩]
  5. Chen T, Jinno Y, Atsuta I, Tsuchiya A, Stocchero M, Bressan E, et al. Current surface modification strategies to improve the binding efficiency of emerging biomaterial polyetheretherketone (PEEK) with bone and soft tissue: a literature review. J Prosthodont Res. 2023;67(3):337-347. doi:10.2186/jpr.JPR_D_22_00138.[↩][↩][↩]
  6. Kauke-Navarro M, Knoedler L, Knoedler S, Deniz C, Safi AF. Surface modification of PEEK implants for craniofacial reconstruction and aesthetic augmentation-fiction or reality? Front Surg. 2024;11:1351749. doi:10.3389/fsurg.2024.1351749.[↩][↩][↩][↩][↩]
  7. Saponaro G, Todaro M, Barbera G, Scivoletto G, Foresta E, Gasparini G, et al. Patient-specific facial implants in polyetheretherketone and their stability: a preliminary study. Ann Plast Surg. 2023;90(6):564-567. doi:10.1097/SAP.0000000000003527.[↩]
  8. Lommen J, Schorn L, Sproll C, Kerkfeld V, Aksu A, Reinauer F, et al. Metallic artifact reduction in midfacial CT scans using patient-specific polymer implants enhances image quality. J Pers Med. 2023;13(2):236. doi:10.3390/jpm13020236.[↩][↩][↩]
  9. Ondrejová B, Rajťúková V, Šavrtková K, Galajdová A, Živčák J, Hudák R. Analysis of MRI artifacts induced by cranial implants in phantom models. Healthcare (Basel). 2025;13(7):803. doi:10.3390/healthcare13070803.[↩][↩]
  10. Anabtawi M, Thomas M, Lee NJ. The use of interlocking polyetheretherketone (PEEK) patient-specific facial implants in the treatment of facial deformities: a retrospective review of ten patients. J Oral Maxillofac Surg. 2021;79(5):1145.e1-1145.e9. doi:10.1016/j.joms.2020.12.009.[↩]

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *